Tat Twam Asi: Tanrisal

Tanrisal etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

23 Mayıs 2013 Perşembe

Ozledik

Mirayla babasini almaya gittik tren istasyonuna. Hergun sehirden trenle geliyor esim. Onun treni yesil. Via Rail treni geldi, Mira aa baba mi dedi birden. Sonra bakti degil. Bu Swamiji'ye gittigimiz tren dedim.

Swamijiyi coook ozlediiiimm, Swamijiyi gormek istyorummm dedi. Ben de cok ozledim, biliyor musun ben cok ozledigimde kalbimde onu bulmaya calisiyorum cunku hep orda. Ve ne zaman bulsam, dogru yerde aradigimi ve de buldugumu bana onaylamak icin bana bir sinyal gonderiyor dedim. Belki sen de yaparsan sana da gosterir dedim. Yarim yamalak anladi. Ben derinnn bir nefes aldim. Ne cok ozlemistim gercekten. Sakince arkama yaslanip iniverdim kalbime, yuzumde kocaman bir gulumseme. Ve esimin treni geldi.

Onu aldik yola ciktik ve o an yanimdaki arabaya bir baktim ustunde "guru, icindeki guruya saril" yaziyordu arabanin yan kenarinda :))

Guru athletics :)

Kalbim patladi, yine sukrettim...Miraya soyledim yarim yamalak anlamaya calisti.

Ben,

Anladim...

O hep orda, siz yeterki gormek isteyin, mutlaka kendisini gosterecektir! Ve dogru yere baktiginizi size ispat edecektir :)

ASKla...

15 Ekim 2012 Pazartesi

Gunun dersi:

Sri Nisargadatta:

"There is only life, there is nobody who lives a life."
- I Am That pp. 43

"Sadece hayat var, hayati yasayan kimse yok."

28 Temmuz 2012 Cumartesi

Amma 2

Persembe gunku darshan'dan sonra Pazar gunu gitmeye gerek yok demistik aslinda ama ben yine de acik kapi birakmistim oburluktan :) Kismet "Gel" derse gideriz.

Pazar gunu geldiginde bin tane isimiz vardi. Turkiye'den gelen kuzenim ve kizinin yanina, esimin yigeni de katilmisti. Onu alinmasi birakilmasi, cocuklarin park programlari, yemeklerin pisirilmesi, hazirlanmasi boylece bir sayfa yazabilirim. Iste o yogunluk birden 5.15 de duruldu. Birden "ben gideyim aslinda Amma'ya, baksana butun isler bitti ve hersey sut liman su anda evde" dedim. Esim de olur sen git dedi. Onun gelip gelmeyecegini konustugumuzda, once gelirim demisti, sonra daralirsam cikariz ama dedi, bakti ben orali degilim, neyse bosver sen git deyip meydani bana birakmisti. Kuzen merak etme ben kizlarla ilgilenirim deyince de hicbir gorevim kalmamisti beni evde tutan. Boylece "Gel" demis herhalde diyerek koyuldum yola. Sarilmaya niyetim yoktu. Pazar gunu inanilmaz kalabalik olacakti. Persembe gunu bile bu sene sarildiniz mi diye soruyorlardi. Sarilmayanlara oncelik veriyorlardi. Ben giderim Tanri'ya sarkilar soylerim (kirtan) gelirim eve diye hayal ediyordum.

Otele girdigimde sira upuzundu. En sonuncu ben degil ama diye sevinmistim. Arkamdaki kadinla bir nedenle konusmaya basladik. 25 yildir Amma'nin ogrencisiymis. Neden bizim hangi dili konustugumuzu sordular diye sordum ona. "Bana sarildiginda ingilizce benim kizim benim kizim" diyor, senin dilini biliyorsa sana da oyle demek icin diye cevap verdi. Anne iste :)

Siraya girenlere numara veriyorlardi. Boylece Amma'ya sarilanlarin sayisini tutuyorlar, hem de duzeni korumus oluyorlardi. Sira bana geldiginde bu sefer numaram R-2 idi. Persembe gunu H4 iken 2.5 saat surmustu siranin bize gelmesi, R demek sabah 3'de ancak Amma'yi gorebilecektim eger kalirsam. Saat 18.50

Gorevlilerden biri Amma'nin bulundugu salonun kapasitesinin doldugunu soyledi. Geride kalan bizlere baska bir salon ayarlamislardi. Uc tane televizyondan naklen yayin yapacaklardi. Buyuk ekran bir televizyonun onundeki masaya oturdum, yanimda Amma'nin 25 yillik ogrencisiyle. 7'de satsang basladi. Amma konustu, yanindaki Swami cevirdi bize. Oyle guzeldi ki. Kimi zaman gulme krizlerine girdi, kimi zaman kas goz isaretleri yapti. Oylesine minicik ve oylesine engindi ki anlatmam mumkun degil buralarda.

Aksam 8'de puja yapilmaya baslandi. Swamisi Tanri'nin isimlerini soyledi biz de o isimlerden sonra Amma'yla beraber Om Parashaktiye Namaha diyerek, kalbimizdeki sevgiyi Amma'yla beraber tekrarladigimiz hintce sozlerle geri Tanriya yolladik. Bu seramoni oncesi Swami kimse inandiginiz Krishna'ysa mesela onu dusunebilirsiniz demisti. Benim boyle seylerim olmadigi icin ben bu cumleyi kaale almamistim. Ve basladik her cumleden sonra gozler kapali Om Para Shaktiye Namah. Om Parah Shaktiye Namaha. Om Para Shaktiye Namah. Gozlerimin onundeki karanlikta turuncu kiyafetiyle Gurudev dikildi. Yuzunde gulumsemesi, bakiyordu. Ben gitmemistim, O gelmisti yine. Sonra Om'larla ellerimizi gozlerimize kapattik ve kafamizdan asagi sanki yikaniyor gibi ellerimizle butun vucudumuzu sivazlayarak, sanki Om'u gezdirdik. Boyle seylere oyle uzagimdir ki, rehberli meditasyon bile yapamam, hic sevmem. Ve biri bana deseydi ki Om de, sonra yikanir gibi yap, ve en sonda da ellerindeki vucudundan temizledigin enerjiyi silkele gitsin, senden ciksin, hi hi der ve inanmadigim icin de uygulamazdim. Ama o gun, bunun tam tersini yasamistim, bedenim oyle hafiflemisti ki! Yine Om Para Shaktiye Namaha diyerek etrafimizda donduk butun salon, yuzlerce insan ve oturduk yerlerimize.

Bir kadin elinde koskocaman bir tepsiyle geldi, icinde minik kaplarda Amma'nin kutsadigi su vardi. Herkes bir minik kap aldi. Huzur icinde yapistim sandalyeye. Oyle yuzumde sarhos bir gulumseme ekrana bakiyordum. Hersey bitmisti, dopdoluydu. Artik gidebilirim diye dusunuyordum. Daha ne isteyebilirdim ki. Yanimda oturan kadin (Amma'nin ogrencisi) bana 3 kap su daha getirdi kalktiginda, minnetle kabul ettim. Karnim oyle acti ki bari yemek yiyeyim diye siraya girmeye karar verdim, ama salondan ciktigimda sirada gordugum en az 500 kisi fikrimi degistirmeme neden oldu. Geri dondum, ve midemin gurultusuyla biraz daha oturdum. Suyu iceyim bari deyip, kaplardan birini bitirdim. Kap dedigim bir yudum su yanlis anlasilmasin. Midemdeki gurultunun o an nasil gectigini soylesem, bilen bilir, bilmeyen de psikolojik der :) Sanki bir koca aksam yemegi yemis gibi doymustum. Sonra yine artik gitme zamani geldigini dusundum ve yanimdaki kadina numarami uzattim.
"Sizin ki S benimki R, ben daha fazla nasilsa bekleyemeyecegim, bunu siz alin. Cok tesekkur ederim, sizinle tanismak cok guzeldi."
Cevap verdi:
" Bana verme hic, ben nasilsa program bitene kadar burdayim, numarayi baska biriyle degistirebilirsin belki, hemen vazgecme, git bak, hic kimseyi bulamazsan da mutlaka bir gorevliye iade et ki Amma'ya kac kisi sariliyor diye saydiklari icin, dogru bilgileri olsun"

Peki deyip vedalastim. Biraz oyalanayim bakayim dedim. Kadin benim gitmeme engel olmustu, bunu kalbime yolladim ve bekledim neler olacagini. Hole ciktigimda yemek sirasi azalmisti. Siraya girdim. 3metre ilerlemisken hic ac degilim bu sirada ne isim var ki diyip cikip, yukarda Amma'nin oldugu salonun oraya gitmeye karar verdim. Orasi tumden kapali saniyordum, o yuzden hic cikmayi dusunmemistim o ana kadar. Merdivenlere geldigimde baktim ki acik. Hemen girdim salona. Bos bir sandalye bulup yigildim. Kirtan devam ediyordu Amma sariliyordu. Ekranlar mantralari ve Amma'nin sarilma anlarini gosteriyordu. Biraz da orada oturdum, ictim ictim. Sonra simdi gitme zamani deyip kalktim, saat 10'a geliyordu. Disarda yagmur yagiyordu, ancak donerdim eve. Bir gorevli buldum anlattim durumu. Hayir gidemezsin, git bak orda biri var ona soyle durumu anlat dedi. O birsey yapamazsa, suradakilerin yanina gidip onlara anlat durumu dedi. Bakin dedim ben duzeni bozmak istemiyorum, kimseyi zor durumda birakmak istemem. Kadin gozlerimin icine bakip, duzeni bozmak zorundasin, git Amma'ya sarilmak icin yol bul dedi.

Bu kadin da gitmeme izin vermemisti. Ilk sordugum yer yardimci olamadi. Sonraki otur burada seni erkenden sokacagiz Amma'nin onune dediler. Bakin durumum cok kotu degil, olmazsa olmaz, lutfen benim icin bunca sey yapiyorsunuz, ben sorun olmak istemem dedim. Yardim etmek bizim icin onur, lutfen otur deyip gittiler. Gereken ayarlamalari yaptilar. Sakatlar vardi, bir saat sonra otobusu kalkacaklar, ilac kullananalar ve ben. Dedim ya, oyle kotu hissediyordum ki. Ama sonra oturdukca rahatladim. Ben gitmeye calismistim, ama onlar Hayir demisti. Amma "Gel" demisti. Artik bunun verdigi guvenle oturuyordum. Askla.

Sira bana geldi, gittim, sarildi ilahi kollari yine. ASKLA. Huzurundan ayriliyordum ki bu seferde baska bir gorevli beni birakmadi, Amma'nin yanindaki meditasyon kosesine dogru itti, oturup meditasyon yapmam icin. 20 dk'ya yakin da orda durduktan sonra, simdi artik gitme zamaniydi.

Otelden ciktigimda Tanri'ya diyecek hicbirseyim yoktu. Gokyuzune baktim, bu seferki yaradisina, mucizesine.
Arabada mantralarla dondum eve. Yolda oyle cok yagmur yagiyordu ki kaza yapmamak icten bile degildi. Dusundum bu son gecem olabilir. Sukrettim herseye. Herseye.

23 Temmuz 2012 Pazartesi

Amma 1

Blogu okuyanlar bilir azizlere olan duskunlugumu. Arinin bali sevmeyisi gibi olurdu gerci aziz sevmez olmak :) Haliyle ben de agzinin tadini bilen bir ari olarak bali sevmekten cok memnunum.
Iki yil once Toronto'ya ilk indigimiz gun Amma'da burdaydi. Esimle daha once gelmis olsak kesin giderdik gormeye diye dusunmustuk.
Birkac ay once aradim ozellikle acaba Amma gelir mi yine diye. Megersem her sene geliyormus zaten. Bir gurum olsa bile, O'nu varliginda yoklugunda kalbimde yasasam da aziz/azize onunde yasanan hisse bagimlilik hisseden bu beden ayni ekstaziyi yeniden hissetmek istiyordu icten ice. Bu insanca tanimlamam. Digeri de nehir hep okyanusa kavusmak istemez mi zaten, sorgulama geregi yok o halde.
Persembe gunu sabahin erken saatinde uyanip hemen dustuk yola. Bizim aile, ve de Turkiye'den gelen kuzenim ve 5 yasindaki kizi. Gittik once sira bekledik, sonra girdik salona. Once buyuk ekranlarda Amma neler neler yapiyor onlari anlatan filmler vardi. Kalbimizin modern ulke, buyuk sehir, konforlu hayat kosesinde dokunulmayan yere dokundu filmler, gozyasi olup tasti duygular. Bir minik bedende barinan Ilahi Ana'ydi. Bir minik beden bunca isi nasil yapmisti. Hem hayranlik, hem aci, hem mutluluk, hem huzur, hepsi birbirine karismisti yuzlerce insanla karistigimiz salondaki biz gibi.
Bir ses anons etti, Amma birazdan salona girecek diye, sanki dis macunu gibi sıktı biri beni dibimden ve tasti yine gozyaslari. Halbuki ne vardi aglayacak. Belli ki O gelmisti bile, bedeninden once.

Kisa meditasyondan sonra, basladi Ilahi kollari sarilmaya. Bir kucuk sarilisla baslamisti hersey, O'nun sevgisi ile sarilan kollari 32 milyon kisiye degmisti. 32 milyon kisiyi gogsune yaslamis, sirtlarini sivazlamis, acisi olanlarin acisiyla aglamis, onlara sevgisiyle teselli olmustu. Bildigin Anne'ydi. Herkesin annesinden farkli. O hepimizin Anne'siydi.

Sira bize geldiginde sandalyelere oturduk bir bir yaklastik Amma'ya, bindigim en heyecanli rollercoaster'di.
Yaklastikca daha da kalkti midem. Onune geldigimizde diz coktuk. Once Mira'ya sarildi, sonra esime, sonra Mira'yi birakti esimle bana sarildi. Mira'da bize. Sarildigim ilk anda Gurudev Sivananda demisim, haber vermek istedim herhalde nerden geldigimi :) Gogsune bastirdiginda minik elleriyle agzini dayadi kulaklarimiza miril miril birseyler soyledi anlamadigimiz dilde. Kafami biraktiginda ellerimle dizini tutup sivazlamaya basladim. O sirada beden, mekan, saat mevhumlari kalmadigi icin ben agzim kulaklarimda kendimden gecmis bir sekilde dizini oksayip duruyordum ki, biri beni omuzumdan kolumdan cekerek kopardi O'ndan :) Kafayi cekmis adamlar gibi yalpalayarak ciktim kalabaliktan, bildigin sarhostum zaten. Bir sandalye bulup oturuverdim. Ve bir aglama nobeti daha. 5 saniye, cok degil ama, dis macunu ornegi gibi iste, asagidan bukuluyorum kalanlar cikiveriyor gozlerden :)

Biraz kendimize gelince geri donduk eve. Pazar gunu Devi Bhava seramonisi var gidecek miyiz dedik birbirimize. Herkes heyecanliydi, gideriz diye konusuyorduk ama iki tane 5 yasinda cocukla orda olmak zordu. Bakalim Tanri ne derse dedik biraktik bu konuyu Pazara.

Devam edecek...

25 Mayıs 2012 Cuma

Dedi

Beni bana anlatmayi da birak. Sus, sessizce dur sadece.
Seni nefessiz birakacagim ...
Konustukca kaciracagim huzurunu
Sustukca dolduracagim...

24 Mayıs 2012 Perşembe

Ninni

Uzun zamandir dinledigim, her dinledigimde aglamanin esigine geldigim sarkinin bugun sozlerini buldum.

Aglamanin esiginden gozyaslarinin icine dustum. Bugune kadar Mira'ya bazi mantralari ninni yapmisligim vardi, fakat bu seferki bambaska oldu.

Sihlerin 4.gurusu Guru Ram Das'in karisi Bibi Bani cocugu icin yazmis bu satirlari. Iki yerinde degisiklik yapip Mira'ya adapte ettim. Degisikliklerle beraber asagidaki gibidir.

Oh my child this is your mother’s blessing.
Cocugum bu sana annenin lutfu

May you never forget God, even for a moment
Asla Tanriyi unutma bir an bile

Worshipping forever the Lord of the universe.
Kainatin efendisine daima ibadet et

Remembering God, all mistakes are washed away.
Tanriyi hatirlayarak butun hatalar silinip gider

And one’s ancestors are redeemed and saved.
Ve atalarin ozgur kalir

Always chant God’s Name, Ram Ram (Har Har orijinali)
Daima Tanri'nin adini soyle, Ram Ram

God is inside you, God is Infinite.
Tanri icinde, Tanri sonsuz

May the True Guru be kind to you
Gercek guru sana nazik olabilsin

May you love to be with the Saints.
Azizlerle olacak kadar sevil

May your clothing be the protection of God
Kiyafetin Tanri'nin zirhi olsun sana

May your food be the singing of God’s Praise.
Yiyecegin Tanri'yi yucelttigin sarkilarin

Drink the nectar of God’s Name and live long
Tanri'nin isminin nektarini ic ve uzun yasa

May meditation on God bring you endless bliss.
Tanri'yi bilmek icin yaptigin meditasyon sana sonsuz mutluluk getirsin

May love be yours and your hopes fulfilled
Ask senin olsun ve butun umutlarini gerceklestirebil

May you never be worn by worry.
Hicbir zaman endiselerden zarar gormeyesin

Let this mind of yours be the bumble bee
Birak zihnin yabanarisi olsun

And let the Lotus Feet of God be the flower.
Ve Tanri'nin ayaklari Nilufer cicegi

Oh Servant of God (Nanak orijinali), link your mind in this way
Tanri'nin hizmetkari, zihnini bu yonde bagla

Like the sparrow hawk finding a raindrop, blossom forth.
Tipki yagmurdamlasini bulan bir sahinin hizla buyumesi gibi
(bu satir onerilerinizi bekliyor, dogru ceviri degil bence)

13 Mayıs 2012 Pazar

Anne'ye

Anneler gununu kutlamanin anlamsiz kaldigi nokta

Eger kimse yoksa, sinirlar kalkmissa, bedenler mani degilse

Kim kalir geriye, hangi isim, hangi form

Bir Sen varsin iste

Ilahi Anne

Dinlemek icin

Devi Sooktam

(Hymn to the Divine Mother)

YAA DEVI SARVABHUTESHU VISHNUMAAYETI SHABDITAA